• Cataleya Art

Przekraczaj granice swojej duszy

Aktualizacja: cze 23





Przyznać się do bycia sobą... do bycia słabym, smutnym, zagubionym. Przyznać się przed sobą i przed innymi, do tego, że się boję, boję się żyć. Boję się żyć w pełni...

Znikłam na moment, znikłam dla samej siebie i starałam się ze sobą rozprawić, zrozumieć, nadal nie rozumiejąc trochę świata, nie rozumiejąc moich doświadczeń i siebie pomiędzy tym wszystkim. Tak to ja - mówiąca swoją prawdę, jakakolwiek by ona nie była, jest to moja własna prawda i nie boję się jej.


Przeczytałam gdzieś ostatnio dwa proste słowa - PRZEKRACZAJ GRANICE i pierwszy raz spojrzałam na nie inaczej. Bardzo wiele razy pisałam o przekraczaniu granic, o poszerzaniu horyzontów, nadawaniu znaczenia życiu, ale czy tak naprawdę to rozumiałam ? Czy rozumiałam, że aby przekroczyć granicę - trzeba przekroczyć ją w samym sobie, pokonać swoje lęki i obudzić do życia swoje pasje ? Przekroczyć granicę nie wystarczy gdzieś pójść, coś zrobić, trzeba to poczuć w samym sobie i zacząć za tym podążać. Nie wystarczy zrobić tego raz czy dwa, to się jeszcze nie liczy. Owszem - jest to bardzo ważne, aby cokolwiek zacząć, ale nie przekroczy się fizycznych granic nie przekraczając najpierw swoich własnych - granic swojej duszy. Za tym idą zmiany, zmora konformistów oraz tych zagubionych, przestraszonych i schowanych w swoich wnętrzach dusz.


Znam świat na tyle - na ile dane mi było go poznać, kiedy jeszcze nie miałam na to wpływu.

Znam świat na tyle - na ile pozwoliłam sobie go poznać.

Znam świat na tyle, że wiem jak wiele jest jeszcze do poznania, każdego dnia...





Ostatnie posty

Zobacz wszystkie